Ewelina… spokojnie, nie jesteś sama na świecie ze swoim nastawieniem – spokojnie mogę przybić Ci piątkę :D Ale w sumie, kto powiedział, że bycie w mniejszości jest gorsze? W końcu fajnie jest być wyjątkową :) Każdy odpowiada za jakość własnego życia – jeżeli ktoś nie chce dbać to niech tego nie robi, ale żeby od razu atakować kogoś, kto ma inne podejście do sprawy, to już fanatyzm. Poza tym jest to nieco irracjonalne – skoro nie mają czasu, żeby rzęsy, a mają na hejty w internecie, to jest to INTERESUJĄCE :D

Totalna zgoda na to, co piszesz. Trzeba szukać kogoś ,,odpowiedniego” – to pewne. Przede wszystkim siebie nie oszukasz – jeżeli coś Ci nie leży, to chociaż delikwenta Ci ozłocą, to i tak z tego nic nie będzie. Zębów zaciskać się da, ale nie rekomenduję. W tekście bardziej idę w kierunku tego, że jeżeli zamykasz się na starcie na każdego, kto nie spełnia, któregoś z ,,wymogów z tabeli idealnego partnera”, to jest szansa, że nigdy nie dopuścimy do siebie czegoś fajnego i rokującego. Być otwartym – to mój apel – a nie niewybrednym :) W naszym, jednym życiu mamy zasrane prawo do tego, żeby wybrzydzać w każdej dziedzinie. A błędy? z perspektywy czasu nigdy nie pozostają błędami, jeżeli niosą za sobą coś budującego.

Ja uważam, że lepiej jest wybrzydzać, niż brać każdego, kto się napatoczy, ale z perspektywy czasu uważam, że nie żałuję niektórych zdarzeń/związków z facetami, przez które/których mocno cierpiałam. Fajnie jest np. wspominać pierwszą niespełnioną miłość, albo odbić się od dna, po czym na pierwszy rzut oka umieć rozpoznać zły materiał na faceta. Teoretycy mogą co najwyżej uczyć się na błędach innych, a to nie zawsze działa koniec końców już po przekroczeniu 40 ubolewają nad tym, jak wiele ich ominęło.