Robię loda tu…

Ktoś, kto kiedykolwiek mieszkał ze mną pod jednym dachem prawdopodobnie nigdy nie uwierzy w wersję, którą tu przedstawię. Otóż nowy WŁASNY kąt, który zaczyna wyglądać nawet lepiej niż sobie wymyśliłam, zmienił mnie w inną Barbarę. Barbarę sprzątającą w sumie cały czas – brudny widelec, bądź ciuch w niewłaściwym miejscu w ogóle się nie zdarzają –  jest też UGOTOWANE nawet na zapas, no i w końcu z własnej woli spędzam czas w domu, chociaż wcześniej bywałam w mieszkaniach tylko gościem. Taka trochę domatorka.

Nabywam sporo radosnych elementów do mojego domostwa, w tym moje dwa ulubione.  Pierwszy to gadżet za całe 3 złote (IKEA), który okazał się bezcenny. Otóż jakkolwiek dwuznacznie by to nie zabrzmiało – robię lody :D Bardzo pomocny okazuje się blender, w którym rozdrabniam świeże owoce różnej maści, mrożę, a potem jem i częstuję. No magia na patyku. Mój ulubiony mix to pomarańcza z martini. Polecam! Drugi gadżet  to leżak, a właściwie LEŻAKI. Mój ,,komplet wypoczynkowy” jest w drodze, więc trzeba było znaleźć bystry substytut. Wymarzyłam sobie klasyczny, drewniany leżak z białymi wykończeniami. Wydawałoby się, że podstawowy produkt, ale szukałam go przez tydzień po całej Warszawie w każdym małym sklepiku i wielkim molochu. W końcu znalazłam i jestem zachwycona wygodą, funkcjonalnością (zawsze można rozłożyć/złożyć kiedy to konieczne) no i jednak urodą tego ,,mebla”. Jest coś pięknego w tym minimalizmie, który idealnie komponuje się z moim długo i morderczo wybielanym parkietem.

Delektowanie się domem wiąże się też z czytaniem sporej ilości książek, a nawet włączyłam telewizor. Okazało się, że oprócz mojego starego, dobrego, torbickiego KOCHAM KINO są jeszcze inne spoko rzeczy w-pakiecie-średnio-działających-kanałów-telewizji-cyfrowej. Późnym wieczorem trafiłam na TVP Kultura, gdzie fruwał program ,,Hala odlotów”. Przyznam, że zassał moją uwagę na dłuższą chwilę. Porusza tematy powiedzmy kultury i sztuki, ale raczej w szczególe niż ogóle. Stado ludzi znających się na rzeczy siedzi przy wspólnym stole i przerzuca się argumentami na ustalone tematy. Gdyby uczestnicy dyskusji trochę wyluzowali pośladki i na przykład pokusili się o uśmiech (bo rozmowa o pomnikach w końcu nie musi być tak ponura) to byłoby całkiem klawo. Mało w tym czystej rozrywki, ale sporo ciekawych treści i punktów widzenia, dlatego nawet odpalę sobie inne odcinki na VOD, jak tylko podłączą mi sensowny internet w mojej studni. O tu można sobie wziąć  Hala Odlotów .

Niestety trafiłam też na inne super-produkcje, jak przykładowo Hell”s Kitchen… I choć bardzo uwielbiam wszystkich PRowców Polsatu, to muszę popełnić u siebie tę mało pochlebną publikację. No to jest takie złe, ale takie złe, że jestem pod wrażeniem. Czysta reżyserka, naciągane sytuacje, raczej mało wiarygodnie groźny SZEF i jak dla mnie stado statystów, słabo grających swoje role. Zło.

Tak czy siak pławię się w swoim M oraz integruję się z lokalną społecznością czasem nawet pijąc piwo na ławce z sąsiadami. Coraz rzadziej penetruję także inne miejsca niż te znajdujące się po mojej stronie Wisły – Praga jest taka dobra! I tak oto JEST ŚWIETNIE Drodzy Państwo i mam nadzieję, że już niedługo będę mogła zaprezentować jakąś doskonalszą fotografię z moim mieszkaniem w roli głównej. O!