Synaj naj…

Na stos z dorosłym życiem, na stos z obowiązkami! Człowiek uczciwy wrócił z relaksujących wakacji, a zaraz potem atakuje go bomba odpowiedzialności i działań 24 h/d. Buntuję się. Mimo buntu nic nie zrobię, ale przynajmniej w końcu znalazłam kawałek godziny na nadrobienie zaległości tu.

Przed wyjazdem byłam praktycznie pewna, że bierna forma wypoczynku w stylu hotel, drinki z parasolką i wielkie robienie niczego – to nie dla mnie. Osoba omylna bardzo. Takiego relaksu, odcięcia, resetu i świeżej energii nie zaznałam od bardzo dawna. Z pewnością oprócz sporego lenistwa pomogły bajońskie ceny za połączenia telefoniczne i absolutnie niedziałające wi-fi. Fakty są takie, że gdybym miała realny, nieograniczony dostęp do sieci, to wakacje straciłyby jakieś 70% ze swojej doskonałości. Tymczasem bez połączenia ze światem okazało się, że można osiągnąć prawdziwe ZEN.

Pierwszy zabawny punkt kulturowy, który rozbawił mnie do bolącej przepony. Człowiek jedzie do luksusu, kupił sobie z zepsucia dużo gwiazdek, a na lotnisku słyszy: ,,Proszę podać kierowcy walizki – PRZEZ OKNO”. Moja mina – bezcenna, a wyobrażenie, że mam na wysokość głowy podnieść walizkę 20 kg…. uhuhuhu :P Taki poziom logistycznej organizacji możliwy tylko tam.

Co było cudowne – genialny hotel na poziomie TOP, który zaspokajał na najwyższym poziomie wszelkie potrzeby postaci leniwej jak i aktywnej. Wielkie thank you very much dla Centrum Last Minute , że wiedziało lepiej niż ja w jaki raj mnie wysłało – polecam. Co dalej… fenomenalna pogoda przypominająca najdoskonalsze lato, w którym upał nie wypala zapału do funkcjonowanie, ale ciepełko i opalające słońce nie odpuszcza nigdy.

Co było dla mnie dość dużym problem – mentalność egipskiego tałatajstwa. Wszystko sprowadza się do ceny, wszystko jest kwestią ceny, za wszystko jest cena. Którą oczywiście musisz zapłacić, chyba że jesteś gotowy na turbo aferę z arabskim temperamentem w roli głównej. Męczące totalnie, nie nadaję się do świata negocjacji, fochów i roszczeniowego stylu bycia. Straszne. Na szczęście w oazie hotelowej takie historie omijają dużo większym łukiem niż w morderczym centrum.

Zabawnym przykładem egipskiej pazerności było moje słodkie zdjęcie na wielbłądzie. Barbara wymyśliła sobie zdjęcie na tle morza, bo przewidziała, że wyjdzie nieźle – rację miała. Szkoda, że zamiast proponowanych 2 euro właściciel wielbłąda za usługę krzyknął 50$. Argumentacja? Dzienne wyżywienia zwierzęcia według właściciela – 100$. No Pan chyba nie przewidział, że w dalekiej, jakże bogatej Europie też czasem się czegoś uczymy i wiemy, że wielbłąd jak raz  się napije to ma posiłek z głowy na długo – i bynajmniej nie musi być to ilość wody za setkę dolków. Stąd wiele nie wynegocjował, ale oprócz zdjęć pozostawił prawdziwie ,,interesujące” wspomnienia.

Bardzo rozbawiła mnie tez mentalność obiektu ROSJANIN. Figury jakie robiły młode dziewczyny na plaży były warte uwiecznienia (nie omieszkałam) – tyłeczek wypięty, plecy w koci grzbiet, biust ściśnięty – byle mocno, ekstaza na twarzy i dotykanie siebie po newralgicznych punktach. A to wszystko na oczach Muzułmanów i reszty świata. Mają bardzo bezpośrednie kanony piękna trzeba przyznać, a także lekką słabość do ekshibicjonizmu. Do tego ani be ani me po angielsku/niemiecku/francusku/hiszpańsku… wymieniać można długo i tak nie znają. Naród wyjątkowy, zapisuję do notesika, że trzeba niebawem ich odwiedzić, żeby sprawdzić czy na miejscu też jest sodoma i gomora.

A zapominając o ruskich fikołach, zaliczyłam też wyjątkowo satysfakcjonujący dla światopoglądu wypad do Izraela (o tym kolejny post), także w końcu opanowałam sztukę snurkowania. Reasumując dobrze było, opaleniznę mam bardzo smakowitą, którą eksponuję z zapałem póki jest.Wciąż cierpię, że powrót był tak nagły i besztający z każdej strony, ale ogarnę się.

Teraz razem z Wami mogę nienawidzić siebie za plażę, słońce i palemki, które przeminęły. A jak u Was kiedy śnieg walił w oczy? :D